Józef Dowbor-Muśnicki

Józef Dowbor-Muśnicki urodził się 25 października 1867 roku w Garbowie koło Sandomierza. Uczył się w gimnazjum w Radomiu, a następnie kształcił w szkołach wojskowych w Petersburgu i Akademii Sztabu Generalnego. Służył w Armii Imperium Rosyjskiego, uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej i I wojnie światowej. W 1917 roku został dowódcą I Korpusu Polskiego w Rosji.

W styczniu 1919 roku objął dowództwo nad siłami zbrojnymi byłego zaboru pruskiego, organizując Armię Wielkopolską. W marcu awansował do stopnia generała broni, a później uczestniczył w integracji tej armii z Wojskiem Polskim. Po przeniesieniu do rezerwy osiadł w Lusowie, a następnie w majątku Batorowo. Był związany z Poznaniem, gdzie pełnił funkcje dowódcze, oraz ze Staszowem, gdzie mieszkał po rozwiązaniu I Korpusu. Otrzymał tytuł honorowego obywatela Sandomierza. Zmarł 26 października 1937 roku w Batorowie i został pochowany w Lusowie.

Na podstawie artykułu „Józef Dowbor-Muśnicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.